Nie mamy ani jednego własnego zdjęcia z wypraw. Nie wozimy ze sobą aparatu fotograficznego. Nie pstrykamy. Nie mamy się czym pochwalić. Umut do niedawna uznawał jedynie fotografię tradycyjną wagi ciężkiej – gdy chciał jakiś obraz lub wydarzenie uwiecznić, zabierał kilka kilogramów [...]
Nasze, czyli moje, Umuta i koleżanki, którą namówiliśmy na przyłączenie się do roweromanii i za którą czujemy się odpowiedzialni w tej kwestii. Czyli przypada jeden wypadek na osobę – nie jest źle, jak na tureckie warunki. A zważywszy, że w każdym [...]
<h2>Tureckie autostrady, drogi, bezdroża, te w miastach, wsiach, lasach i pomiędzy nimi</h2> Takie tam sobie refleksje na temat tego, co na tych drogach może nas zadziwić, zaskoczyć, pojawić się znienacka pod kołami, z tyłu, z przodu lub zaraz za rogiem. Wyliczanka: [...]
Przyznaję się, że piszę tego bloga nie tylko po to, żeby sobie powspominać dla samej przyjemności wspominania. Mam taką skrytą nadzieję, że ktoś przeczyta te wpisy i zachęci się do zwiedzenia Turcji na dwóch kółkach, że wpadnie w pułapkę, że uda [...]
Głupota moja nie zna granic – dosłownie – dwa tygodnie temu przeprowadziłam się z Turcji do Polski (cały zamęt z tym związany tłumaczy przerwę w blogowaniu). Pakowanie zajęło mi półtorej dnia, wcześniej oczywiście sprawdziłam, ile bagażu pozwalają zabrać węgierskie linie lotnicze [...]
Komentarze